Twee pakken koffie die helemaal niks goed maken

door Marc


Onlangs was ik laat thuis van een kennismakingsgesprek met – wie weet – een mogelijk nieuwe opdrachtgever. Ik ben voorzichtig. Afkloppen. De vreugde daarover duurde tot hectorpaaltje 219,9 op de A2 richting Eindhoven. Precies daar liep mijn rechterachterband leeg.

Laat thuis dus en moe en geen puf meer om snel nog even een doosje Melitta 4 te halen. Want dat was het oorspronkelijke plan. Boodschappen doen is trouwens niet meer dezelfde ervaring als vroeger. Anno nu beslaat mijn bril meteen als de schuifdeur opent en staan mensen wiens bloed ik kan drinken minutenlang te dralen bij het schap waar ik wél weet wat ik nodig heb. Nee, leuker is het zeker niet geworden.

Mijn lijstje waar aanvankelijk dus alleen ‘koffiefilters’ op stond, werd achter mijn rug om door het gezin uitgebreid met onder andere mandarijnen en kruidnoten. En daar ging het mis. Ik vergat aanvankelijk de mandarijnen, zocht naar de kruidnoten, liep terug naar de mandarijnen en griste onderweg een pak koffie uit het schap want ‘dat woord’ echode in mijn hoofd. Intussen hadden ook een komkommer, tomaatjes en een zakje Napoleon zuurballen de weg naar de winkelwagen gevonden.

Aan de kassa zei het meisje dat de koffie in de aanbieding was en dat ze graag een tweede pak voor me wilde pakken. Wat lief. Ja graag, doe maar. Ik ben gek op koffie. Mijn brein activeerde tijdens deze voorstelling geen enkele herinnering. Het was pas toen ik weer thuis kwam dat ik ontdekte dat ik het enige waar ik eigenlijk voor ging was vergeten en dat de mandarijnen overduidelijk al een paar dagen over hun piek waren. De twee pakken koffie maakten verder niks goed.  

Daar stond ik dan. Boodschappentas op de keukenvloer. Jas nog aan. Muts nog op. Mistroostig. Jouw ‘executieve functies’ zijn niet bepaald best, opperde R. Planning en organisatie, mwah. Ik wierp terug dat ik mijn schrijfopdrachten al 20 jaar elke keer netjes op tijd klaar heb. Dat is ook plannen hoor, vulde ik wijsneuzerig aan.

Maar effe hè, wat eten we vanavond? zei ik ongedurig. Ik ga naar de Jumbo. Voor koffiefilters. Inmiddels was het 11 uur en had ik nog steeds geen koffiefilters en DUS GEEN KOFFIE GEHAD. Als je weekend begint met een ochtend zwoegen voor een ordinair doosje koffiefilters komt het dus niet meer goed.

Vervolgens zocht ik naar koffiefilters in een supermarkt waar ik nooit eerder koffiefilters kocht. Ik vond ze uiteindelijk op kniehoogte achter een verlaten trolly die was volgestapeld met thuisbestellingen. De reguliere #4 filters waren op. Dan maar #4 bamboefilters. Schijnen ook beter voor het milieu te zijn, zei de marketingverpakking. Zal wel, op dat moment daar langs het schap had ik de koffie nog uit het pak in mijn mond geschud als het moest. 

Maar vertel, hoe was jouw dag?