Superhelder, geen vragen meer…

door Marc

Ik snap het hoor, tijdens een crisis je vervelende boodschap communiceren zonder paniek te willen creëren is stijldansen op een flosdraadje. Je doet het nooit goed en je ketst zo van de lijn. En duidelijk ben je al helemaal niet.

De laatste twee weken stonden bol van verwarring en onduidelijkheid. Zo verwarrend dat we massaal het strand op zijn gevlucht. Heerlijk. Zonnetje. Mmm. De rest van Europa ging volledig over de zeik. Al die netjes thuiszittende Nederlanders trouwens ook.

Ik snap ook dat vooral de wetenschap nu voor duidelijkheid moet zorgen. Maar die zitten zelf ook gewoon met de handen in het haar. En als ik dan Jeroen Pauw in Op1 wel acht keer hardop hoor denken ‘maar stel we zitten in oktober nog steeds met de kinderen thuis’ dan klapper ik dicht.

Pauw! Gast! Wil je soms dat we dan nog steeds thuis zitten?

Ik snap ook dat het bloemrijke (en/of hippe) taalgebruik van politici niet bepaald geschreven is voor helderheid, maar vooral voor indekking en voorzichtigheid. En de taal van de wetenschap wordt alleen door wetenschappers zelf begrepen. En wat doen wij? Murw geslagen door al die onduidelijkheid en tegenstrijdigheid sluiten we ons thuis op óf we trekken eropuit. De boodschappelijke tussenweg – dat is inderdaad vaagtaal  – lees het midden – is verdwenen. Maar goed, dat geldt ook voor ons politieke landschap, wat het cirkeltje weer mooi rond maakt.

Mijn oplossing is kinderlijk eenvoudig. Rutte overhandigd zijn persconferentieaantekeningen aan de redactie van het Jeugdjournaal. Die maken er een superheldere boodschap van met van die leuke inschuivende tekstblokjes en diagrammetjes. Dat vertalen ze naar zo’n handige downloadbare handout, die zetten ze op de site en klaar is Mark. Kind kan de was doen.