Ktjing

door Marc

17497621-5C07-4E6D-99F9-76149CDC9E08

Mijn eerste btw-bonnetje zit in een doos. Is dat ‘n moment? De doos uit de kast pakken, de deksel lichten, het bonnetje erin leggen. Vooruit, het is een momentje. Net zoals het bedrag op het bonnetje een bedragje is.

Ik had de twee pakken A4’tjes net zo makkelijk liever lui dan moe op internet kunnen bestellen, maar dan had ik verzendkosten moeten betalen. Dan had ik liever moe dan lui een fietstochtje naar de winkel gemist en had de dieselbus van de pakketbezorger het milieu net weer een beetje extra naar de kloten geholpen, door mijn keuze. Dat papier an sich heeft al meer dan genoeg natuur vernield. En ho! Wacht! Ik bepaal nu mijn eigen tijd en mijn eigen route. Dat heet vrijheid.

Ik speel een nieuwe rol in hetzelfde toneelstuk. Die van de zelfstandige. Of freelancer. Of zzp’er. Of zp’er. Of vleesgeworden eenmanszaak. Geef het maar een naam. Dat is niet op steenworpafstand van mijn comfort zone, maar op sterrenstelselschtige afstand. Al zou je dat aan de spanning in mijn lijf en geest niet merken, ik ben er verrassend genoeg relatief chill onder. Ja sorry, chill. Enfin. En dat is best raar. Voor iemand die tussen de regels is opgevoed met het adagium ‘zekerheid boven alles’.

Dat is dus ver buiten mijn persoonlijke context. Daar heb ik natuurlijk over nagedacht. Heel even dan toch.

Alles heeft te maken met de periode die achter me ligt. Logisch. Eerder heb ik geschreven over mezelf opnieuw uitvinden. Dat is gelukt. Ik durf te stellen dat ik me op sommige vlakken zelfs een ietsiepietsie heb verbeterd. Vooral tussen mijn oren. Op mij plakt nu een anti-aanbaklaagje waar alle ongein en onplezierigheden soepeltjes langsaf glijden, zo hup de grond op de bodem in. Het enige fijne van de bodem van de put is namelijk dat het niet erger wordt dan daar, op de bodem. Of ja, dat kan wel, maar dat weiger ik uit te spreken.

Boven mij schijnt de zon, daar wil ik naartoe. En dus ploeter ik vallend en opstaand door de opstartfase van de zelfstandigheid. Het ondernemerschap zoals ondernemers het noemen. Lach ik met de btw-uitdagingen, flans ik een soort van administratie in elkaar, overweeg ik welke verzekering wel en welke niet, moet ik iets met een pensioen, heb ik een doosje voor mijn bonnetjes, stel ik facturen op, zet ik mezelf in de markt, ga ik gesprekken aan.

Maar goed. Ik ben pas een paar weken bezig. De eerste opdrachten zijn er. Dat is fijn. Vingeroefeningen waarmee ik het reilen en zeilen van het zelfstandig ondernemerschap in de vingers moet zien te krijgen. Dat voelt goed. Het voelt juist. Dit vel zal alleen maar lekkerder gaan zitten, daar ben ik van overtuigd. Ook dat is fijn. Voor mij, maar vooral voor de mensen waar ik voor ga schrijven. Een puik verhaal dat lekker in zijn vel zit, maakt uiteindelijk een wezenlijk verschil.

De pakken papier heb ik onder het tafeltje van de printer gelegd. Het printpapier is een ondernemingsgerelateerde uitgave. Twee pakken printpapier voor 5 euro. Bij de Hema. Dat is wel maar mooi 87 cent BTW.

Precies.
Ktjing.

Advertenties