Bollocks!

door Marc

2992EB7C-F72F-48A4-BC2D-2967383FE3F1.jpeg

We troffen elkaar altijd voor de kerk. Er stond (nog steeds trouwens) een stiftbeklad bankje waar we na elke schooldag wat rondlummelden, zoals pubers dat doen. De man die schuin tegenover het bankje woonde vond het maar allemaal niks, al die jeugd. We plaagden hem daarmee.

Met een man of tien fietsten we naar Sittard. Een klein uur waren we wel onderweg. Wedstrijduitslag voorspellend. Eenmaal aangekomen bij het stadion wrongen we onze fietsen tussen honderden andere fietsen en wandelden opgelaten naar de kassa waar sommigen van ons een kaartje kochten en anderen met een seizoenkaart op zak doorliepen. Fouilleren leek meer op strelen. Glimlach. Is goed joh! Fijne wedstrijd.

In De Baandert zagen we Fortuna Sittard Europacupwedstrijden spelen tegen clubs als Everton en Wisla Krakau. Werden we met vuurwerk bekogeld door Utrecht-supporters, riepen we de Brit John Linford uit tot coolste spits ooit, renden we voor ons leven voor schuimbekkende Ajax-supporters, hoorde ik vaders dingen schreeuwen tegen scheidsrechters die ik hier weiger te herhalen, juichten we hangend in de hekken en zagen we Mark van Bommel indrukwekkend debuteren. Met z’n zwarte krullen en z’n vlassige net-niet-man snorretje.

Ergens onderweg ben ik mijn liefde voor de club – die eerlijk is eerlijk nooit hartstochtelijk was – kwijtgeraakt. Dat had minder met Fortuna Sittard van doen dan met voetbal in het algemeen. Sowieso wilde ik nooit ergens bij horen. In alles wilde ik zo onafhankelijk mogelijk zijn. In de uitloop van mijn clubliefde ging wel nog met de bus mee naar de bekerfinale tegen Ajax in ‘99, in de Kuip. Jesper Gronkjaer scoorde twee keer, ik zag Jari Litmanen spelen. Daarna kwam de klad er voorgoed in.

Waar ik het meeste van schrok is hoe je verandert op het koude beton van de staantribune. Wat daar op momenten uit je bek komt verdraagt geen daglicht. Het gebeurde mezelf – zij het in bescheiden mate – ook. Bovendien kregen voetballers mediatraining. ‘Vandaag hadden we moeten oogsten en dat hebben we nagelaten’, zei een Ajaxknulletje dan tegen Jack van Gelder. En ‘we hebben de fans in de steek gelaten’. En ‘we moeten nu samen in de spiegel kijken’. Onoprechte beteuterde blik.

Elke keer dacht ik dan aan John Linford en wat hij daarvan zou zeggen. Mediatraining? Haha. Bollocks! Cheers mate!

Twee jaar na de bekerfinale was van Fortuna Sittard niet veel meer over. Het communicatiebureau waar ik voor werkte maakte de website voor de club. Ik knutselde het stroomschema in elkaar, geïnspireerd door de sites van Amerikaanse football- en honkbalclubs. Een beetje meer bescheidenheid was wellicht op z’n plaats geweest. Maar ach, het was de tijd van de Flash-intro’s, dus tja.

Fortuna Sittard is terug in de eredivisie. PSV-coach Mark van Bommel heeft z’n oude ‘cluppie’ onlangs met 1-2 verslagen. Ik gun Fortuna een lang verblijf. Van Bommel ongetwijfeld ook.

Advertenties