Mag gerust leuk gevonden worden

door Marc

file-3 (1)

Herinneringen kies je niet.
Er bestaat niet zoiets als een herinneringenagenda.
Of gekker nog, een herinneringenmenukaart.
Zeg, welke herinnering pak jij?
Nou, ik zat net te denken aan een voorafje ‘zomer 1979’.

Stel je voor zeg.

Als dat zo was zou ik er net zo goed voor kunnen kiezen om juist niets te herinneren of juist bewust te herinneren. Of om boos op te staan, de stoel naar achteren te schoppen en te roepen dat de prijzen in dit kolere herinneringenrestaurant schandalig laag zijn. Mijn herinneringen zijn toch zeker verdomme meer waard dan die schamele 9 euro voor een voorafje!

De herinnering komt als de herinnering daar zin in heeft, wil ik maar zeggen. Een zintuig pikt een signaal op en opent de la in mijn brein waar herinneringen bewaard worden. Meer is het niet. Of nou ja, heel simpel bekeken dan.

De laatste tijd ben ik nogal bezig met herinneringen aan mijn vader. De herinneringen aan mijn moeder zijn schaarser. Dat is niet bewust. Het gebeurt gewoon en ook al klopt het niet, ik kan er weinig aan doen behalve bewust aan haar denken. Mijn moeder faciliteerde de ruimte die mijn vader gebruikte om herinneringen te creëren. Voor mijn zus en ik. Ik herhaal die herinneringen slechts, niet zoals het toen was, maar zoals ik ze nu zie.

Misschien komt het omdat ik de herinneringen nu pas echt begrijp. Dat ik dat nare achteloze gevoel dat ik er destijds bij had loslaat. Alsof ik toen bang was om iets écht leuk te vinden. Dat ik de waarde ervan nu pas onderken. Hoe onze rollen waren. Het evenwicht. Het pad omhoog naar de top van hun dromen. Waar ik nu zelf sta en het uitzicht tot me neem. Flarden daarvan met jou als lezer deel. Om ze niet kwijt raken, want dan zou het niets betekenen. Terwijl het juist zóveel betekent. Wellicht dat ik de herinneringen precies daarom nu zo aandachtig beleef.

Volgend jaar gaan R. en ik met de kinderen een roadtrip maken door de VS. Incluis de bekende ingrediënten. Je kent ze vast. De motels. De parken. De highways. De landschappen. De kilometers. De clichés. Mijn ouders zouden het fantastisch hebben gevonden. Ook al is de reis op de Schaal van Henri slechts bescheiden van duur, de herinneringen zullen dat allesbehalve zijn.

Advertenties